شرکتهای دانش بنیان
بنا به تعریف آئيننامه تشخيص شركتها و مؤسسات دانشبنيان این نوع شرکت، مؤسسه خصوصی یا تعاونی است که به منظور افزایش علم و ثروت و توسعه اقتصادی بر پایه دانش و تحقق اهداف علمی و اقتصادی در یک راستا ( گسترش اختراع و نوآوری) و در نهایت تجاری سازی نتایج تحقیق و توسعه (شامل طراحی و تولید کالا و خدمات ) در حوزه فناوریهای برتر و با ارزش افزوده فراوان (به ویژه در تولید نرم افزارهای مربوط) تشکیل میشود.
در واقع این شرکتها حلقه واسطه بین ایده و تکنولوژی هستند که میتوانند ایدهها را در مسیر رسیدن به تکنولوژِی هدایت کنند و گاهی اوقات خود همین شرکتها هم میتوانند ایده خودشان را به تکنولوژِی تبدیل کنند.
شرکتهای دانش بنیان در زمینههایی مانند: انجام تحقیقات کاربردی، ارائه خدمات علمی، فنی،مشاوره ای، تحقیقاتی، توسعه کارآفرینی، توسعه فناوری و .. فعالیت می کنند.
این شرکتها از حمایتهای دولتی نظیر معافیت از پرداخت مالیات، عوارض حقوقی گمرکی و سود بازرگانی و عوارض مالیاتی به مدت 15 سال و همچنین اعطاء تسهیلات کم بهره (بلند مدت یا کوتاه مدت) و یا بی بهره برخوردار میباشند.
شرکتهای دانش بنیان شامل انواع زیر هستند:
1- شرکتهایی که فقط اعضای هیات علمی مالک آن هستند.
در صورتی که سهام دانشگاه کم تر از 50 درصد باشد، شرکت دانش بنیان شرکتی خصوصی است که باید تابع قانون تجارت باشد و در اداره ثبت شرکتها ثبت شود.
2- شرکتهایی که دانشگاه ها نیز در آن مالکیت دارند.
در صورتی که سهام دانشگاه 50 درصد یا بیشتر باشد، شرکت دانش بنیان شرکتی دولتی است.